W kompleksie zabudowań folwarcznych na znacznym wzniesieniu i w niewielkim oddaleniu od części zabudowań gospodarczych, stoi przepiękny pałac w Jakubowicach. Jest to budynek wolnostojący, piętrowy, całkowicie podpiwniczony. Wejście do pałacu prowadzi szerokimi schodami przez obszerny taras.

Obecne zabudowania pochodzą z końca XVIII wieku oraz I połowy wieku XIX. Jednak bryła pałacu, niektóre szczegóły architektoniczne oraz piwnice, które nie zostały do końca zbadane, jako że ciągną się przez wiele metrów pod ziemią, zdają się wskazywać, że część zabudowań, a przynajmniej dolne partie, można datować nawet na wiek XVI. Obiekt, podobnie jak inne pałace Opolszczyzny, jest jednym z ciekawszych zabytków śląskich i na pewno domaga się opracowania z punktu widzenia historii sztuki.

Pierwszą wzmiankę o wiosce spotykamy w 1406r.- Jakobsdorf, która to nazwa utrzymała się do 1945r., a w 1845r. po polsku mówiono Jakubowice. Do wioski należał majątek. Od 1817r.Jakubowice przeszły w posiadanie rodziny von Szczutowsky. Zespół pałacowo-parkowy z niewielkimi korektami zachował się do dzisiejszych czasów. W 1879r. wzniesiono nowy pałac (datę tę można odczytać na chorągiewce wieży północnej). W tym samym czasie wokół nowej rezydencji założono ogród ozdobny. Ostatnią rezydentką, która zamieszkiwała zamek do 1939r., była Maria von Szczutowsky. Po wojnie pałac należał do PPS w Grudyni Wielkiej i pełnił rolę hotelu.

Przed remontem zakończonym w 1981 roku w zamku znajdowały się mieszkania pracowników PGR i pokoje hotelowe.
Po remoncie gmach przeznaczony został na hotel i bibliotekę.
Później zamek stał pusty.

Pałac w Jakubowicach (gmina Pawłowiczki) zbudowany został z cegły, z drewnianą konstrukcją dachową.
Do dzis nad piwnicą zachował się strop łukowy, ceglany (cegła ceramiczna, pełna).